مجتبى ملكى اصفهانى
103
فرهنگ اصطلاحات اصول ( فارسى )
جهت كه تصرف در ملك غير است ، ولى اصل برائت و احتياط راجع به منع و جواز در فعل مكلف است ، خواه به اعيان خارجى تعلق بگيرد يا نه . 3 - اصل حظر و اباحه ناظر به حكم اشياء از نظر عقل و با قطع نظر از شرع است ، ولى اصل برائت و احتياط ناظر به اشياء با توجه به حكم شارع است . « 1 » اصالة الصحة يا قاعده صحت اصل صحت از جمله اصول عمليه است كه مورد جريان آن عمل ديگران است . « 2 » يعنى بر اساس اين اصل ، عمل ديگران حمل بر صحت مىشود و آثار عمل صحيح برآن مترتب مىشود و به شك در فساد آن عمل اعتنا نمىشود ؛ آن عمل چه از عبادات باشد ، يا از غير عبادات مانند معاملات و . . . مثلا اگر مشاهده كرديم كه شخصى نماز مىخواند يا مردهاى را غسل مىدهد و شك كرديم در صحت نماز يا غسل دادن او ، با اجراى اصل صحت حكم به صحيح بودن نماز و غسل او مىكنيم . - معنى صحّت : 1 - صحيح گاهى در مقابل قبيح استعمال مىشود . بنابراين معنى ، عمل بر
--> ( 1 ) برخى ديگر از منابع مورد استفاده عبارتند از : فوائد الاصول ، ج 3 ، ص 328 ؛ علم اصول الفقه ، ص 254 ؛ المعتمد ، ج 2 ، ص 315 ؛ الذريعة ، ج 2 ، ص 808 ؛ اصول الاستنباط ، ص 221 ؛ مطارح الانظار ، ص 245 ؛ الفصول الغرويّة ، ص 346 ؛ الاصول العامه ، ص 500 . ( 2 ) البتّه برخى معتقدند كه اصل صحت اختصاص به عمل ديگران ندارد ، بلكه در اعمال خود مكلف نيز جارى مىشود . القواعد الفقهية ناصر مكارم شيرازى ، ج 1 ، ص 151 .